Story

ลูกผู้ชาย

posted on 05 Jul 2010 21:14 by krubphom  in Story

 

 

"พี่ครับ...พี่ครับ...ลูกผู้ชายคืออะไรครับ..." 

"ไม่รู้..." 

 

"น้าครับ...น้าครับลูกผู้ชายคืออะไรครับ..." 

"ไม่รู้สิ..." 

 

"ลุงครับ...ลุงครับ ลูกผู้ชายคืออะไรครับ..." 

"ไม่รู้ว่ะ...เป็นเด็กเป็นเล็กจะมาอยากรู้เรื่องแบบนี้ทำไม" 

"ก็ยายของผมสิครับก่อนตายท่านสั่งเสียไว้ว่า...จงเป็นลูกผู้ชายนะจ๊อบ

ผมอยากทำตามที่ยายบอก แต่ลูกผู้ชายคืออะไรล่ะครับ.." 

 

"เอ่อ...(งานเข้าสิกรู...ไม่น่าไปชวนมันคุยเลย)

ลูกผู้ชายมันก็เหมือนกับผู้ชายทั่วๆไปนั่นแหละ

ถ้าเจ้าอยากรู้ว่าเป็นยังไงก็ต้องลองสังเกตุดู" 

 

"ครับ...ขอบคุณครับลุง"  

 

1 ปีผ่านไปที่จ๊อบใช้เวลาค้นหาความหมายของคำว่าลูกผู้ชาย

โดยสังเกตุจากผู้ชายทั่วๆไปอย่างที่ลุงคนนึงบอก

แต่สิ่งที่จ๊อบได้เห็นยิ่งทำให้จ๊อบสงสัยมากเข้าไปใหญ่

.

.

ลูกผู้ชายต้องสักด้วยเหรอครับ ไม่สักได้มั้ยจ๊อบกลัวเข็ม

.

.

ลูกผู้ชายต้องเจาะหูด้วยเหรอครับ

แล้วทำไมต้องเจาะรูใหญ่ๆและเอาพลาสติกใส่ด้วยล่ะครับ...ไม่เจ็บเหรอ

.

.

ลูกผู้ชายต้องกินเหล้าเก่งด้วยเหรอครับ จ๊อบไม่เห็นชอบเลยขมจะตาย

.

.

ลูกผู้ชายต้องดูดบุหรี่จัดด้วยเหรอครับ ไม่เอาได้มั้ยจ๊อบเหม็น

.

.

ลูกผู้ชายต้องเก็บค่าประสบการณ์จากการต่อยตีกับคนอื่นด้วยเหรอครับ

จ๊อบไม่อยากใช้ความรุนแรง

.

.

ลูกผู้ชายต้องแอ้มผู้หญิงเพื่อสะสมแต้มด้วยเหรอครับ

สะสมได้เยอะแล้วแลกอะไรได้เหรอ...

.

.

ลูกผู้ชายต้องพนันบอลเป็นด้วยเหรอครับ

ไม่พนันได้มั้ยอ่ะ...จ๊อบเสียดายตังค์

.

.

จริงเหรอครับที่ว่าชายได้ชายคือยอดชาย

หรือว่ามันคือทางลัดของการเป็นลูกผู้ชาย  

 

.หลุมศพของคุณยาย

จ๊อบนั่งร้องไห้แล้วบอกกับร่างไร้วิญญาณของคุณยายว่า...

"ยายครับ จ๊อบขอโทษที่ทำตามที่ยายขอไม่ได้

จ๊อบไม่อยากเป็นแล้วลูกผู้ชายไม่เห็นดีเลย...

.

.

จ๊อบอยากเป็นลูกผู้หญิง"   

 

 

ข่าวร้ายก็คือยังมีเด็กแบบจ๊อบอีกเป็นล้านคนบนโลก

ที่ไม่รู้ว่าลูกผู้ชายคืออะไร...

เป็นหน้าที่ของเรานั่นแหละครับที่ต้องทำให้เค้ารู้

อย่าปล่อยให้เค้าเข้าใจผิดๆ

.

.

เอ่อ..แล้วตกลงลูกผู้ชายคืออะไรครับ...!

สมบัติของอนาคี

posted on 30 Jun 2010 21:45 by krubphom  in Story

 

 

อนาคี...คือชื่อของเด็กหนุ่มแห่งเมืองพลัม

เค้าใช้ชีวิตอยู่กับการเข้าบ้านโน้น ออกบ้านนี้ และแอบดูบ้านโน้น

.

.

ป่าว...เค้าไม่ใช่ส..

.

.

ไม่ใช่บุรุษไปรษณีย์

.

.

ไม่ใช่เซลล์ขายเครื่องกรองน้ำ

.

.

แต่เค้าเป็นโจร โจรที่แปลว่าไอ้ขี้ขโมยนั่นแหละ...

 

 

อนาคีมีพรสวรรค์ในการทำเรื่องชั่วๆอย่างมากมาย

ในหมู่บ้านพลัมไม่เคยมีบ้านไหนที่มันไม่เคยขึ้น

ไม่เคยมีของสิ่งไหนที่มันหมายตาแล้วขโมยไม่ได้

และที่สำคัญไม่เคยมีใครเก่งพอจะจับมันได้ซักคน

 

 

วันนึงอนาคีนั่งมองกองแก้วแหวน เงิน ทอง โน้ตบุ๊ค

โทรศัพท์มือถือ รวมทั้งจานดาวเทียมที่มันขโมยมาได้แล้วถอนหายใจ

 

"เฮ้อ...ทำไมชีวิตมันน่าเบื่อขนาดนี้วะ..

ในโลกนี้ไม่มีอะไรตื่นเต้นและควรค่าพอแก่การขโมยเลยรึไง...

มันต้องมีสิ...มันต้องมี" 

 

อนาคีพยายามสืบเสาะหาสิ่งของที่มีค่าพอให้มันขโมย

สิ่งของที่จะทำให้ชีวิตมันตื่นเต้นและมีสีสัน

สิ่งของที่มีค่ากว่าสิ่งของใดๆในโลก

แต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ...

 

 

สุดท้ายเมื่อรู้ตัวว่าจนปัญญาอนาคีจึงไปถามนักพยากรณ์

นักพยากรณ์มองเห็นทุกสิ่งและล่วงรู้ทุกอย่างรู้ว่าอนาคีกำลังมาหา

และรู้ว่าอนาคีต้องการอะไร..

นักพยากรณ์จึงเขียนสิ่งที่อนาคีอยากรู้ใส่กระดาษ

เมื่อเจอหน้าจึงยื่นให้พร้อมกับบอกว่า"สิ่งที่เจ้าอยากรู้อยู่ในกระดาษแผ่นนี้" 

 

อนาคีเปิดกระดาษออกดูข้างในเขียนว่า"สมบัติที่มีค่าที่สุดอยู่ที่หมู่บ้านแห่งปัญญา"

 

อนาคีดั้นด้นเดินทางเป็นเวลาสามวันเต็มๆจนถึงหมู่บ้านแห่งปัญญา

ทันทีที่เดินทางถึงสิ่งแรกที่อนาคีทำคือมองหาบ้านเป้าหมายที่จะขโมย

มองหาทางหนีทีไล่เผื่อหลบหนี

และมองหาสมบัติล้ำค่าที่นักพยากรณ์ว่าไว้ในกระดาษ

 

สามวันผ่านไปอนาคีแอบเข้าบ้านโน้นออกบ้านนี้เป็นว่าเล่น

แต่ก็ยังไม่เจอสมบัติล้ำค่าอย่างที่นักพยากรณ์ว่าไว้ซักชิ้น

 

ตกลงมันยังไงกันแน่...รึว่าเค้ากำลังโดนหลอก... 

 

เพื่อให้หายสงสัยอนาคีจึงเดินเข้าไปถามชายแก่คนนึง

"หวัดดีครับลุง ทำไมลุงมานั่งอยู่ตรงนี้คนเดียวล่ะครับ" 

 

"ข้านั่งรอกิ๊ก...แล้วเจ้าล่ะเป็นใครมาจากไหนทำไมข้าไม่เคยเห็นหน้าเจ้าเลย.." 

 

"ผมชื่ออนาคีครับ ผมเดินทางผ่านมาเห็นหมู่บ้านนี้น่าอยู่เลยแวะพัก" 

 

"ใครๆก็พูดอย่างนี้ทั้งนั้นแหละ...หมู่บ้านเราอยู่กันง่ายๆพอมี พอกิน ไม่ฟุ้งเฟ้อ ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน" 

 

"อยู่กันแบบง่ายๆไม่ฟุ้งเฟ้อ อย่างนั้นก็แสดงว่าไม่มีสมบัติเลยสิครับ" 

 

"มีสิใครว่าไม่มี ชาวบ้านที่นี่มีสมบัติกันทุกคนแหละ" 

 

"ไม่จริงอ่ะ...ผมเห็นทุกบ้านมีแต่หม้อ ไห ถ้วย ชาม และชั้นหนังสือเก่าๆแค่นั่นเอง..." 

 

"แล้วสมบัติสำหรับเจ้าคืออะไรล่ะ...

สำหรับพวกเราที่นี่ สมบติคือความรู้ และเราขุดหามันในหนังสือที่อยู่บนชั้นหนังสือเก่าๆที่เจ้าเห็นนั่นแหละ

สนใจอยากลองขุดสมบัติดูมั่ยล่ะ..."